أصلا بذارید بجای اینکه من چیزی بگم، گزیده‌ای از این توصیه‌نامه‌رو به إشتراک بذارم تا شما هم لذت ببرید ... غافل منشین نه وقت بازیست وقت هنر است و سرفرازیست دانش طلب و بزرگی آموز تا به نگرند روزت از روز دولت طلبی سبب نگه‌دار با خلق خدا ادب نگه‌دار آنجا که فسانه‌ای سکالی از ترس خدا مباش خالی وان شغل طلب ز روی حالت کز کرده نباشدت خجالت گر دل دهی ای پسر بدین پند از پند پدر شوی برومند خلاصه که باید این گفته‌هارو زیب نفس کرد ...

قرآن کریم - یا أیها ألإنسان، إنک کادح إلی ربک کدحا فملاقیه ... - و أن سعیه سوف یری ثم یجزاه ألجزآء ألأوفی ... - و لنجزینهم أجرهم بأحسن ما کانوا یعملون ...

و اگر بخش دوم (بازگشت مهاجرین) إتفاق نیافتد، دلالت بر عدم توانایی سیستم مدیریت کشور در جذب و حفظ آنان خواهد داشت ... حال سؤالات مهم اینجاست که؛ - وظیفه‌ی جذب و حفظ نخبگان بر عهده‌ی چه کسانی است؟؟؟ - إیجاد مسیر شغلی و درآمد مکفی بر عهده کدام گروه است؟؟؟ - پیوند بین دانشگاه و بازار و جامعه و صنعت از وظایف کدام قشر است؟؟؟ - إیجاد بستر تولید علم و ثروت را چه أفرادی عهده‌دار هستند؟؟؟ آیا عوام از مردم باید آن بستر را فراهم کنند؟ آیا إفرادی خارج از این مرز و بوم باید آمده و بسترسازی کنند؟ و یا خودبخود فراهم خواهد شد؟ پاسخ به این سؤالات و اینکه چه أفرادی متولی و متعهد به تحقق این أمور هستند را می‌خواهم از لسان وجدان‌بیدار و ضمیر‌آگاه و باطن‌روشن حضرتعالی بدانیم و بفهمیم ...

پدیده مهاجرت در ایران که به آن إشاره کردید، در تمام کشورهای دنیا در حال إتفاق است و بسیاری از کشورها در دنیا سردمدار در این زمینه هستند و ظاهرا اینطور است که نگاه غالب کشورها در این زمینه، نگاهی است که ناظر به سرمایه در گردش جهانی نیروهای إنسانی خود هستند و کشورها به عنوان بخش مهمی از ارزش افزوده خود در بلند مدت به آن نگاه می‌کنند ... همانطور که قرآن کریم در این زمینه فرموده است؛ فَلَولا نَفَرَ مِن کُلِّ فِرقةٍ مِنهُم طآئِفَةٌ لِیَتَفَقَّهوا فی ألدینِ و لِیُنذَروا قَومَهُم إذا رَجَعوا إلَیهِم (چرا گروهی از شما در زمین مهاجرت نمی‌کنید تا به وسیله‌ی آن دانش لازم را برای زندگی خود بدست آورده و در بازگشت مردمان خود را بهره‌مند سازید) ... پس در درجه أول، مهاجرت أمری خوب و لازم برای هر أمتی است، منتها همراه با شرط لازم "بازگشت به کشور". پس مهاجرت نخبگان لزوما "بحران" تلقی نخواهد شد و بسا در بازگشت به کشور با إرتباط‌گیری با سایر نخبگان، به یک شبکه علمی و در راستای منافع کشور دست یابند.

قرآن کریم أیَحسَبُ ألإنسانُ أن‌یُترَکَ سُدی ... آیا إنسان گمان دارد که بی‌نتیجه رها شده است؟

شعر من گوهرنشان و لعل‌بیز، شعر تو زرد و قلیل و ریز و هیز. پس برو بر نسق خود ای "کامیار"، دادِ أعضآء شد فزون از شعر تو بی‌إختیار.

ای که در بحر طریقت موج را گشتی روان، از چه می‌نالی که "ألعهد علی ما قال" دوست.

این خیلی خوبه که "وول" نداری ... در "سکون" و "آرامش" خیلی برکات نهفته است ...

شما نخستین نفر هستید که اینجور می‌فرمایید ... و یک‌تنه از طرف تمامی أعضآء صحبت نمودید ... این لینک (https://my.isic.ir/p/testimonials?sort_by=latest) را که یکی از صفحات همین سازمان هست، ببینید ... شاید باعث تغییری در نظرات شما باشد ...