2 سال پیش

سلام 

تجربه دانشگاه پیام نور در برگزاری آزمون آنلاین خوب است که البته در محیط دانشگاه صورت می گیرد ولی اگر سیستم آموزش امکان ارتباط تصویری را بدهد(دانشگاه های دولتی این امکان را دارند و در دانشگاه آزاد بصورت صوتی بیشتر استفاده می شود) می توان بصورت گروهی و تعداد محدود و در چند مرحله  و با کنترل تصویر(نگاه چشم و..) و حرکات دانشجو و.. (با رعایت مقررات) و با تعیین زمان محدود و مناسب آزمون آنلاین را برگزار کرد. اصل بر اعتماد سازی است وهدف از آزمون ، نتیجه بخشی آموزش است بنابراین با فرهنگ سازی و اعتماد می توان انجام داد. البته سوالات تحلیلی بهتر خواهد بود. 

برای سوالات هم می توان از این عناوین بهره مند شد: بررسی سیاست های مقایسه ای کشورها در مواجه با کرونا- تعیین چارچوب مشترک کشورها در بحران کرونا- فرهنگ سیاسی حاکم بر کشورها و تحلیل ارتباط آن با کرونا- بررسی تاثیرات کرونا با استفاده از روش مقایسه ای و تدوین الگوی واحد-  برداشت دانشجو از سیاست مقایسه ای کرونایی کشورها-  تبیین دیدگاه دانشجو در خصوص تعیین سیاست مقایسه ای در چارچوب رهیافت توسعه ای و نوسازی پس از کرونا  و.... 

2 سال پیش

سلام 

بحران ویروس کرونا به ما آموزش داد و بفکر وادار کرد که پارادایم شیفت ها باید عوض شود و اولویت ها و مسائلی که اکنون در جهان وجود دارد دیگر همان اولویت قبلی نخواهد بود و باید بازتعریفی در همه باورها ، کسب وکارها ، سیاست و اقتصاد انجام شده و...تغییرات اساسی و عمیق ایجاد شود چراکه قویترین اقتصادها، ارتش ها و سیاستمداران در قبال چند میلی نانو کرونا عملا نتوانستند کاری کنند پس از این بسیاری از سیاست های فعلی کشورهای جهان  دچار فروپاشی خواهند شد و باید اصلاحات اساسی ایجاد کنند. 

امروزه مسائل عاطفی و خانوادگی اولویت زیادی به خود گرفته است و قطعا برای خیلی از دولتمردان اینها باید به جای سیاست های خصمانه در صدر اولویت قرار بگیرد و کانون گرم خانواده مورد توجه بیشتری واقع شود. توجه به وجود انسان ها، تقویت  منابع داخلی کشورها و اقتصاد بومی و کسب و کارهای آنلاین و استفاده از تکنولوژی های جدید موجب نوآوری ، دگرگونی پزشکی، اقتصاد جهانی و روابط سیاسی بین دول مختلف نیز خواهد شد. 

 

2 سال پیش

سلام 

تصور زندگی در 100 یا 200 سال آینده برای همه جذاب است. بی شک هر موقعیت زمانی استانداردهای خاص زمان خود را دارد کماکان اینکه از دوره غار نشینی تاکنون بارها و بارها معیارهای خانه امن  بازتعریف شده است. طبق گزارش سازمان ملل جمعیت کنونی جهان (7.7میلیارد نفر) با توجه به افزایش امید به زندگی در 30 سال آینده 2 میلیارد افزایش خواهد داشت و در اواخر این سده به 11 میلیارد نفر خواهد رسید.

در سال های آینده (بخصوص تا 2050) و چند صد سال دیگر بشر با استفاده از تکنولوژی به پیشرفت های قابل ملاحظه مانند سکونت در کرات فضایی دیگر دست خواهد یافت و از طرف دیگر با افزایش جمعیت جهان الگوهای مصرف و سکونت نیز تغییر پیدا خواهد کرد حتی اقیانوس ها به یک منبع بزرگ غذایی تبدیل خواهند شد. قطعا استانداردهای امروزی جوابگوی صدها سال آینده نخواهد بود و محدودیت هایی مانند کوه، بیابان، صحرا، دریا، شنزارها و قطب شمال و جنوب که الان قابل سکونت بشر به مفهوم عام نیست تبدیل به سکونت گاه و فرصتی برای فضای امن خانه خواهند شد که در این زمنیه نیز حرکت هایی شروع شده است. از کل مساحت کره زمین مساحت خشکی (135.000.000 کیلومتر مربع) یعنی  25 % و مساحت آبهای کره زمین(375.000.000 کیلومتر مربع) یعنی 75% است و این مساحت عظیم آبی (سکونت در دریاها و اعماق آبها) هنوز بکر مانده است.