نظر-امیر-گلی-در-مورد-بخش-علوم-تغذیه-سایر-دانشگاه-ها

رشته علوم تغذیه برخلاف چیزی که بعضی‌ ها تصور می‌ کنند، فقط به کار در کارخانه ‌های مواد غذایی مربوط نیست. بخش اصلی این رشته درباره ارتباط غذا با سلامت بدن است. دانشجوی تغذیه یاد می‌گیرد بدن در شرایط مختلف به چه مقدار انرژی، پروتئین، ویتامین، مواد معدنی و دیگر مواد مغذی نیاز دارد و چگونه می‌توان با تنظیم نوع و مقدار غذا، به حفظ سلامتی یا کنترل بیماری‌ ها کمک کرد. برای مثال، برنامه غذایی یک فرد سالم با فردی که دیابت، فشارخون، بیماری قلبی یا نارسایی کلیه دارد یکسان نیست. کودکان، سالمندان، زنان باردار و ورزشکاران هم نیازهای غذایی متفاوتی دارند. کارشناس تغذیه باید این تفاوت ‌ها را بشناسد و براساس سن، وضعیت جسمی، بیماری، سبک زندگی و هدف هر فرد، برنامه ‌ای مناسب تنظیم کند. این هدف ممکن است کاهش یا افزایش وزن، بهتر شدن عملکرد ورزشی، پیشگیری از بیماری یا کمک به روند درمان باشد. در این رشته فقط با غذا ها و میزان کالری آن‌ها آشنا نمی ‌شوید. درس‌هایی مانند فیزیولوژی، آناتومی، بیوشیمی، میکروب‌شناسی، روان‌شناسی، داروشناسی، ایمنی مواد غذایی، رژیم ‌درمانی و اصول مشاوره را هم می‌خوانید. دوره کارشناسی شامل درس‌های نظری و کارآموزی در بیمارستان، مراکز بهداشتی و گاهی صنایع غذایی است. بسیاری از درس‌ها مطالب حفظی و علمی زیادی دارند؛ بنابراین داشتن حافظه مناسب، پشتکار و علاقه به علوم زیستی و پزشکی کمک زیادی می‌کند. فارغ‌التحصیل تغذیه می‌تواند در بیمارستان کار کند و برای بیماران بستری رژیم مناسب بنویسد یا بر برنامه غذایی بیمارستان نظارت داشته باشد. در مراکز بهداشت نیز به مراجعه‌کنندگان آموزش می‌دهد و برای افرادی که پزشک معرفی کرده و ارجاع داده است برنامه غذایی تنظیم می‌کند. کلینیک‌های رژیم ‌درمانی، باشگاه ‌های ورزشی، مراکز پژوهشی، کترینگ ‌ها و مراکز ارائه خدمات غذایی از دیگر محل ‌های کار این رشته هستند. کارخانه‌های مواد غذایی هم یکی از گزینه ‌ها هستند؛ آنجا کارشناس تغذیه ممکن است در کنترل کیفیت، امور بهداشتی یا مسئولیت فنی فعالیت کند، اما این فقط یکی از مسیر های شغلی رشته است. این رشته برای کسی مناسب ‌تر است که از ارتباط با مردم، آموزش ‌دادن و کمک به تغییر سبک زندگی نادرست در طول زمان لذت می‌برد. داشتن روابط عمومی خوب بسیار مهم است، چون فقط نوشتن یک رژیم کافی نیست. کارشناس باید شرایط روحی و سبک زندگی مراجعه ‌کننده را بفهمد، اعتماد او را جلب کند و انگیزه‌ای ایجاد کند تا برنامه را واقعاً ادامه دهد. ممکن است بخشی از کار نیز در بیمارستان و در ارتباط با بیماران انجام شود؛ پس فرد باید با چنین محیطی راحت باشد، هرچند معمولاً مانند پزشکان و پرستاران با صحنه‌ هایی مثل جراحی و خون سروکار مستقیم ندارد. اهمیت این رشته به‌دلیل افزایش بیماری ‌هایی مانند چاقی، دیابت، بیماری‌ های قلبی و بعضی سرطان‌ ها بیشتر شده است. تغذیه درست می‌تواند در پیشگیری یا کنترل بسیاری از این مشکلات نقش داشته باشد. متخصصان این حوزه حتی در برنامه ‌های عمومی سلامت، مانند مکمل‌ رسانی به گروه ‌های خاص، غنی ‌سازی مواد غذایی و مدیریت تغذیه مردم هنگام بحران ‌هایی مثل سیل و زلزله نیز فعالیت می‌کنند. طبق مطالب فایل، امکان ادامه تحصیل تا مقطع دکتری وجود دارد و در مقطع ارشد می‌توان وارد حوزه ‌هایی مانند تغذیه بالینی، تغذیه ورزشی، تغذیه در بحران و علوم بهداشتی در تغذیه شد. امکان فعالیت مستقل و راه ‌اندازی دفتر یا کلینیک، در صورت داشتن شرایط و مجوزهای لازم، از جذابیت‌های این رشته است. البته شروع کار مستقل می‌تواند هزینه ‌بر باشد و خدمات تغذیه همیشه تحت پوشش بیمه نیست. در مجموع، بازار کار بیش از مدرک به مهارت علمی، توانایی ارتباط با مراجعه‌ کننده و اعتبار حرفه ‌ای فرد بستگی دارد.