نظر-احسان-پناه-علی-در-مورد-دانشگاه-آزاد-اسلامی

## دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر؛ میان فضای سبز، خاطره و تجربه دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر، برای من فقط یک محل درس خواندن نیست؛ بخشی از خاطره‌ی روزهایی است که در میان مسیرهای بلند، فضای سبز، ساختمان‌های پراکنده و هوای آرام این مجموعه گذشت. این دانشگاه در زمینی وسیع با مساحتی حدود **۱۸ هکتار** قرار گرفته و همین گستردگی، از همان ابتدا به آدم حس ورود به یک پردیس واقعی را می‌دهد؛ پردیسی که فقط از کلاس و دانشکده ساخته نشده، بلکه از محوطه، درخت، مسیرهای طولانی، سکوت‌های بین راه و چشم‌اندازهای دل‌نشین هم شکل گرفته است. از نظر امکانات، دانشگاه ظرفیت‌های قابل‌توجهی دارد؛ آزمایشگاه‌ها، کارگاه‌ها، کتابخانه، سالن مطالعه، بوفه، مسجد، مرکز رشد و فضاهای آموزشی. اما آنچه در واقعیت دیده می‌شود، با ظرفیت روی کاغذ کمی تفاوت دارد. چون حدود **۸۰ درصد دانشجویان هم‌زمان با تحصیل مشغول به کار هستند**، دانشگاه همیشه آن‌طور که باید شلوغ و زنده نیست. بسیاری از فضاهای عمومی کمتر استفاده می‌شوند یا در بیشتر زمان‌ها بسته‌اند؛ در این میان، **کتابخانه** همچنان یکی از فعال‌ترین فضاهای دانشگاه به شمار می‌رود. یکی از چالش‌های جدی سال‌های اخیر، وضعیت **سلف‌سرویس و غذاخوری** بوده است. حدود پنج سال است که سلف دانشگاه تعطیل شده و نبود آن برای دانشجویانی که از شهرهای دور به اهر می‌آیند، مشکل قابل‌توجهی ایجاد کرده است. بااین‌حال، دانشگاه با پیگیری و سختی و مشقت فراوان توانسته فعلاً راهکاری برای این مشکل پیدا کند؛ به این صورت که با درخواست دانشجو، غذا از یک رستوران معتبر و یک فست‌فود شناخته‌شده در سطح شهر تهیه و به دانشگاه ارسال می‌شود. این روش طبیعتاً جایگزین کامل سلف‌سرویس نیست، اما توانسته تا حدی مشکل تهیه‌ی غذا را برای دانشجویان حل کند. دانشگاه همچنین **سرویس رفت‌وآمد داخلی** ندارد. بنابراین اگر دانشجویی بخواهد از دانشکده‌ی خود به ساختمان اداری برود، ممکن است مجبور شود حدود **نیم ساعت پیاده‌روی** کند. البته این مسیر طولانی، با وجود سختی‌هایش، کاملاً ناخوشایند نیست؛ زیرا از میان فضای سبز و محیطی آرام می‌گذرد. گاهی این پیاده‌روی بیشتر شبیه قدم‌زدن در یک محوطه‌ی سرسبز و وسیع است تا صرفاً جابه‌جایی بین دو ساختمان. خوابگاه برادران در ضلع شرقی و خوابگاه خواهران در ضلع غربی دانشگاه قرار گرفته‌اند. من خودم از خوابگاه استفاده نکرده‌ام، اما از بیرون که نگاه می‌کنی، خوابگاه‌ها با چشم‌انداز **جاده‌ی اهر–تبریز و باغات سرسبز شهر**، منظره‌ی دل‌نشینی دارند. بااین‌حال، باید توجه داشت که در اواخر پاییز و فصل زمستان، دمای محوطه‌ی دانشگاه معمولاً **به‌مراتب پایین‌تر از سطح شهر احساس می‌شود** و دانشجویان، به‌ویژه ساکنان خوابگاه، باید در فصل‌های سرد لباس گرم و آمادگی بیشتری داشته باشند. از نظر علمی، تجربه‌ی من در رشته‌ی **مهندسی برق** نشان می‌دهد که سطح علمی دانشکده‌ی فنی و مهندسی را می‌توان متوسط یا حتی متوسط رو به پایین دانست. البته این ارزیابی بیشتر به تجربه‌ی شخصی من در همین بخش مربوط می‌شود و نباید آن را به همه‌ی رشته‌ها و دانشکده‌های دانشگاه تعمیم داد. واقعیت این است که اگر دانشجو بخواهد واقعاً چیزی یاد بگیرد و فقط به حضور در کلاس اکتفا نکند، باید خودش پیگیر باشد؛ کتاب بخواند، منابع تخصصی دنبال کند و برای پیشرفت علمی تلاش کند. در این دانشگاه، بخش زیادی از رشد علمی به **تلاش شخصی دانشجو** وابسته است. در مقابل، رشته‌هایی مانند **روان‌شناسی و حقوق** معمولاً دانشجویان بیشتری دارند و فضای آن‌ها پرجنب‌وجوش‌تر به نظر می‌رسد. رفت‌وآمد بیشتر دانشجویان و حضور فعال‌تر آن‌ها باعث شده این دانشکده‌ها حال‌وهوای زنده‌تری نسبت به بخش‌های فنی و مهندسی داشته باشند. اهر هم خودش فقط یک شهر نیست؛ یک حس است. شهری در دل منطقه‌ی ارسباران، با طبیعتی آرام، باغات سرسبز، مسیرهای دیدنی و چشم‌اندازهای زیبا. نزدیکی به تبریز نیز امتیاز مهمی است؛ زیرا دانشجو هم می‌تواند از آرامش و طبیعت اهر استفاده کند و هم در صورت نیاز، به امکانات شهر بزرگ‌تری مانند تبریز دسترسی داشته باشد. در نهایت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر را می‌توان این‌گونه توصیف کرد: **دانشگاهی بزرگ، سرسبز و پرظرفیت که تجربه‌ی حضور در آن، بسته به رشته، میزان فعالیت دانشجو و امکانات مورد استفاده، برای هر فرد متفاوت است.** این دانشگاه شاید در بعضی بخش‌ها آن‌قدر که باید فعال و مجهز نباشد، اما محوطه‌ی وسیع، فضای آرام، مسیرهای طولانی میان درخت‌ها، چشم‌اندازهای زیبا و سرمای خاص اواخر پاییز و زمستان، بخشی از هویت و خاطرات ماندگار آن را شکل می‌دهند.