زمین در واقع بیضوی است و کره ی کامل نیست! تا قرن هفدهم زمین به شکل کره کامل فرض می‌شد. نیوتن با توجه به چرخش زمین به دور خودش (حرکت وضعی زمین)، نتیجه متفاوتی بدست آورد وبه متفاوت بودن سرعت سطح زمین در عرضهای جغرافیایی مختلف پی برد. او با قوانین خودش نشان داد که هرچه چرخش سریعتر باشد، اثر گریز از مرکز بیشتر است، یعنی گرایش مواد به دور شدن از مرکز دوران بیشتر می‌شود. از آنجایی که سرعت در قطبها صفر است، پس اثر گریز از مرکز در قطبها تا استوا پیوسته افزایش می‌یابد. این بدان معناست که زمین در اطراف کمربند استوایی خود با شدت بیشتر رانده می‌شود. زمین مثل یک نارنگی در استوا برآمده و در قطبها فرورفته‌است. نیوتن حتی فرورفتگی قطبها را حساب کرد و نتیجه گرفت که قطر زمین حدود ۱٫۲۳۰ باشد که این عدد به عدد واقعی نزدیک است.