(عضویت ویژه)

تو را نه از پیِ رؤیا، که از سکوت شناختم شبیه عطرِ بارانی که در غروب شناختم جهان پر از هیاهوست و آدمی همه در رفتن تو را میانِ نرفتن، در این شلوغ شناختم نه ماه بودی و نه آفتاب، نه حتی ستاره تو را به روشنیِ یک چراغِ کوچک شناختم اگرچه فاصله بسیار است میانِ دل‌ها تو را نه با قدم، با تپشِ قلب شناختم