نظر-سمیرا-طالبی-خیاوی-در-مورد-بخش-مهندسی-عمران-ژئوتکنیک-دانشگاه-آزاد-اسلامی

تجربه شخصی من از کارشناسی ارشد مهندسی عمران گرایش ژئوتکنیک دانشگاه علوم و تحقیقات به‌عنوان قطب تحصیلات تکمیلی دانشگاه آزاد شناخته میشود و به دلیل وجود اعضای هیئت‌علمی باتجربه، آزمایشگاه‌های تخصصی و میزان بالای تولیدات پژوهشی، جایگاه علمی قابل‌توجهی در میان دانشگاه‌های کشور دارد. نگاه غالب دانشجویان و داوطلبان به این واحد، «معتبرترین واحد دانشگاه آزاد» است. من کارشناسی ارشد ژئوتکنیک را در دانشگاه علوم و تحقیقات تهران خواندم. کلاس‌ها معمولاً در ساختمان ابن سینا دانشکده عمران، هنر و معماری (طبقه‌های مختلف) برگزار می‌شد. ترم‌های اصلی (پاییز و بهار) کلاس‌ها از پایان شهریور/مهر شروع می‌شد و تا اواخر خرداد ادامه داشت. ساعت کلاس‌ها اغلب بعدازظهرها بود (از ۱۳:۳۰ یا ۱۵ تا ۱۸ یا حتی ۲۰)، چون بیشتر دانشجوها شاغل بودند یا از شهرستان آمده بودند. ترم تابستان نداشتیم. دسترسی اصلی به دانشگاه از طریق بزرگراه‌های همت و ستاری انجام میشود. دانشگاه ایستگاه مترو ندارد اما سرویس‌های دانشجویی، اتوبوس و تاکسی‌های خطی مسیر رفت‌وآمد را پوشش میدهند. فاصله دانشگاه تا مراکز مهم خرید مثل ایران‌مال یا اوپال حدود 2۰ تا 3۰ دقیقه است. چندین سلف در دانشکده های مختلف دانشگاه مستقر هستند و یک کتابخانه و سالن مطالعه بسیار بزرگ وجود دارد که محل مناسبی برای جمع شدن با همکلاسی ها برای مرور درس ها میتواند باشد. تجربه‌ام را صادقانه بگویم: تمام اساتید ژئوتکنیک واقعاً قوی بودند. مثلاً دکترهایی که سال‌ها پروژه‌های واقعی سد، مترو یا ساختمان‌های بلند تهران را مشاوره داده بودند. درس‌هایی مثل مکانیک خاک پیشرفته و دینامیک خاک پر از مثال‌های واقعی بود. خیلی درسهای قشنگی داشتیم و دلم برای بعضی کلاسها همیشه تنگ میشه. اما چالش هم کم نبود. حجم دروس سنگین بود، به‌خصوص اگر مثل من همزمان کار می‌کردید. پروژه‌های کلاسی و گزارش‌ها و حل تمرین ها وقت‌گیر بودند و همیشه تا نیمه‌شب بیدار می‌ماندم. از نظر اجتماعی، جو خیلی خوبی داشتیم. بچه‌های ژئوتکنیک معمولاً آدم‌های عمل‌گرا و جدی بودند، ولی صمیمی. گروه تلگرامی یا واتساپی ترم‌مان همیشه فعال بود – جزوه رد و بدل می‌کردیم، برای پروژه گروهی هماهنگ می‌شدیم و حتی گاهی بعد کلاس با هم قهوه می‌خوردیم یا آخر هفته بیرون می‌رفتیم. ارتباط با اساتید هم راحت بود؛ بیشترشان قابل دسترسی بودند و اگر علاقه نشان می‌دادید، راهنمایی‌تان می‌کردند یا حتی پروژه واقعی بهتان می‌سپردند. در کل، با همه سختی‌ها، پشیمان نیستم. ژئوتکنیک به من دید مهندسی واقعی داد – نه فقط فرمول، بلکه حل مسئله در شرایط واقعی ایران. و توصیه پایانی من برای ورودی‌های جدید: از همان ترم اول، حتماً یک نرم‌افزار ژئوتکنیکی (مثل PLAXIS یا GeoStudio) را عمیق یاد بگیرید و حداقل یک دوره کارآموزی یا پروژه واقعی در شرکت مشاوره مکانیک خاک بگذرانید. این دو چیز بیشتر از نمره درس‌ها در بازار کار به دردتان می‌خورد. همچنین زود استاد پایان‌نامه را انتخاب کنید – بهترین اساتید زود پر می‌شوند!