درباره خودنفرتی

ترجمه:مریم شهیاد _لیدامعمارپور در پس بسیاری از بیماری های روانی، عنصری وجود دارد که ما عادت نداریم به تنهایی آن را، به عنوان عامل ناراحتی خود در نظر بگیریم: (نفرت از خود). ممکن است احساس کنیم که فقط نگران آینده هستیم، قادر به غلبه بر پشیمانی نیستیم یا در نسبت به افراد دیگر ناراحت هستیم، اما قبل از هر چیز ممکن است از خود نفرت داشته باشیم ، و یا حتی در نفرت از خود ، متخصص باشیم!. تنفر از خود سزاوار این است که به عنوان یکی از بزرگترین علل بدبختی ما شناخته شود و مورد مطالعه قرار گیرد، که بیش از هر مصیبت دیگری در ذهن پر دردسر ما، مسئول ناامیدی، تنهایی و خودکشی است. نفرت از خود ثمره تلخ این حس ریشه‌دار است که باید چگونه باشیم. ما از این گونه که هستیم، متنفریم، زیرا در جایی از تکامل خود، ایده های تسلیم ناپذیری را در مورد اینکه چگونه باید باشیم، انتخاب کرده ایم. چه چیزی باید به دست می آوردیم، چه تعداد اشتباه باید مرتکب می شدیم، چگونه باید نگاه کنیم، دیگران باید چه می گفتند. در مورد ما ما طیفی از انتظارات را در درون خود داریم که بی‌رحمانه ما را عذاب می‌دهند و برخی از نشانه‌های تنفر از خود را بر ما تحمیل می‌کنند، تنش ستون فقرات، بی‌خوابی، عملکرد نامناسب روده‌ها، اشتیاق و همچنین ناراحتی در مورد دستاوردهایمان، احساس ترس و ، در پی بحران ها، تمایل به کشتن خودمان و .... . یکی از دلایلی که غلبه بر نفرت از خود بسیار دشوار است، این باور است که نقطه مقابل و علاج آن چیزی به نام عشق به خود است، باوری که در نهایت وقتی یاد بگیریم تحسین کنیم، از آن لذت ببریم و گرامی بداریم، دیگر از خود متنفریم. وجود خودمان این به نظر منطقی و مهربانانه به نظر می رسد، و ما اغلب برای انجام این کار تحریک می شویم. ما تشویق می‌شویم که نقاط قوت و تدبیر، خلاقیت و قدرت ذاتی خود را جشن بگیریم. در چنین توصیه هایی، مهربانی وجود دارد، اما نتایج می تواند متناقض باشد. ناتوان از یافتن موردی شگفت انگیز، که ما را به تأمل می کشاند، ممکن است در زیر موجی جدید و در عین حال بدتر از خود نفرت غوطه ور شویم. ما باید یک شکست در عشق به خود را به لیست شکست های خود اضافه کنیم. در غیر این صورت، با فریفته شدن در تحسین بیش از حد مشتاق، ممکن است ارتباط خود را با منابع مهم بدبینی و فروتنی از دست بدهیم. درمان نفرت از خود در افزایش عشق به خود نیست، بلکه در پرورش پذیرش خود است. پذیرش خود مستلزم غلبه بر همه آثار انتقاد از خود نیست. با یک ارزیابی واقع بینانه از نقاط قوت و ضعف ما سازگار است. در حین تمرین پذیرش خود، می‌توانیم از بسیاری جهات نسبت به خود غمگین و مشکوک بمانیم. 4 روز پیش